Agora que os ladros caem, agora que os galos galam,
agora que alvando a toca as altas soam campanas;
E os zurros burram e que os gorjeios pássaram,
e os assovios serenam e que os grunhidos porqueiam,
e que a aurorada rosa os exetensos douros campa,
perolando líquidas calhas tal qual eu lágrimo derramas,
e friando de tirito embora a abraza almada,
venho suspirar meus lanços janelo de teus debaixos.
– dom José Manuel Marroquín